Skip to main content

‘Als je – zoals ik – het internationaal gangbare drugsbeleid en de geschiedenis ervan hebt bestudeerd dan moet je vaststellen dat het onrechtvaardig en ineffectief is’

‘Als jochie van zestien in Finland was het grote avontuur de pure Russische alcohol het land in te krijgen. Moest je aanlengen met jus d’orange en het eerst nog even aansteken zodat je zeker wist dat het geen methanol was, waar je blind van wordt. Vreselijk gevaarlijk natuurlijk. Cannabis was er ook wel, maar moeilijk verkrijgbaar. En later toen ik ging reizen kwam ik natuurlijk alles tegen, zoals de paddenstoelen op Bali.

Onderzoeker en vooral activist ben ik geworden omdat er in Finland stemmen op gingen om bijvoorbeeld zwangere verslaafden tot behandeling te forceren. Het was duidelijk dat die toch al zeer zwakke groep dan helemaal niet meer naar de dokter zou durven gaan. Als je – zoals ik – het internationaal gangbare drugsbeleid en de geschiedenis ervan hebt bestudeerd dan moet je vaststellen dat het onrechtvaardig en ineffectief is. Het gaat vooral om een ‘drugs probleem’ dat bestreden moet worden, niet over de voor de hand liggende oplossingen.

Mijn principiële uitgangspunt is dat mensen het recht hebben om hun hersenen te beïnvloeden zoals ze zelf willen. En de reden dat ik me daar mondiaal voor inzet is gegrondvest in de Boeddhistische notie dat ik niet vrij bent zolang niet iedereen vrij is. Individueel gebruik moet naar mijn mening in heel de wereld uit de criminaliteit gehaald worden evenals het op kleine schaal verbouwen van psychoactieve planten en paddenstoelen. Dat zou ik dan combineren met een soort ‘rijbewijs’ voor gebruikers – dat je kunt verliezen – om het een en ander gereguleerd en binnen de perken te houden. Daarmee verjaag je de misdaad en laat je vrijheid toe. In het grootste deel van de wereld is dat een ver weg gelegen Utopia. In Nederland – dat moet ik wel zeggen – wordt er al een stuk beter over nagedacht.’