Skip to main content

 

Mijn vader keek ons een beetje hulpeloos aan, wat konden we mogelijk aantreffen? 

‘Het begon allemaal toen ik twaalf was. Mijn vader zat in de schuur van onze boerderij zijn pijp te roken, toen hij een vreemde geur in het gering kreeg. Het was een branderige lucht, gemixt met een chemisch randje. Zijn neus leidde hem naar de plek waar deze het meest sterk was. En op dat moment kwam hij erachter dat hij op een luik stond. Hij riep zijn gezin bijeen, waaronder mij en mijn broertje. Nieuwsgierig en geïnteresseerd aanschouwden we dat hij op een luik was gestrand. Mijn vader keek ons een beetje hulpeloos aan, wat konden we mogelijk aantreffen? De boerderij waar we woonden was al jaren niet bewoond geweest voordat we erin trokken. 

Toch nam hij het heft in eigen handen en begon met een zaag door het slot te snijden. Het piepte en kraakte, maar uiteindelijk gaf het mee. Toen we beneden kwamen konden we onze ogen niet geloven: het was een meth lab. Hoe kwam die hier terecht? Angstig beval onze vader dat we onze mond en neus moesten bedekken, om ons te bedekken voor de stoffen die vrij waren gekomen. ‘Wat gaan we nu doen, pap?’ Vroeg ik aan hem. Na even zwijgend te hebben gestaan, belde hij de politie. Het bleek dat krakers voordat het huis was aangekocht, hier een tijdje hadden gezeten. Dat verklaarde ook waarom we al sinds de verhuizing allemaal zoveel last hadden van gehoest en gekuch. Er zat gewoon een meth lab onder ons huis!’