Skip to main content

‘Drugs zijn inmiddels voor velen een standaard luxeproduct geworden. Ook al wordt het gedemoniseerd, mensen zullen het waarschijnlijk echt niet laten’

‘Ik was in Venlo bij mijn oom, daar hadden we het over drugs. Hij vond het zo jammer dat ik dat af en toe neem. Dus ik zei tegen hem: “je hebt geen flauw idee waar je het over hebt. Het was in jouw tijd helemaal niet verkrijgbaar in Venlo en omstreken. En als het er wel was, dan had jij daar waarschijnlijk geen idee van.” Mijn oom z’n ideeën over drugs zijn voornamelijk gebaseerd op een Keith Richards-boek dat hij ooit heeft gelezen, die man speelt elke maand 75 shows en snuift zichzelf helemaal doormidden. Ja, dat is inderdaad problematisch… Maar als je een keer in de zoveel tijd iets gebruikt is er in mijn optiek niet zoveel aan de hand.

Die aanname van mijn oom vond ik vrij matig. Een groot deel van die generatie bepaalt dus het drugsbeleid. Mensen die nu in de Tweede Kamer zitten zijn in veel gevallen net niet van de generatie die direct met drugs te maken hebben gehad en hebben dus zelf waarschijnlijk weinig ervaring.

Aan drugs zitten twee kanten. Daar moet je rekening mee houden. Denk aan verslaving, maar ook de criminaliteit die eruit voortkomt, totale gang wars die zich onder de radar afspelen. Hieraan kun je eigenlijk weinig doen, behalve het beleid op zo’n manier vormen dat we dit kunnen tegengaan. Zorgen dat die markt minder ingewikkeld werkt.

Drugs is inmiddels voor velen een standaard luxeproduct geworden. Ook al wordt het gedemoniseerd, mensen zullen het waarschijnlijk echt niet laten. Ik denk dat betere regulering door de overheid de enige manier is om de straatcriminaliteit die bij drugsgebruik komt kijken te minimaliseren.’