Skip to main content

‘…iedereen kent wel iemand in zijn omgeving die drugs recreatief heeft gebruikt. Waarom zouden we er niet gewoon openlijk over praten?’

‘Mijn eerste echte drugservaring was met XTC op een festival. Een once in a lifetime experience, zo’n eerste keer. Bijna emotioneel. Ik was 19 en dan praat je nog niet zo veel over wat je voelt en waarom. Door de drugs werd ik opener en deed ik dat ineens wel. Deze ervaring en de vele die erop volgden hebben mij emotioneel gesterkt.

Drugs hebben mij door de jaren heen alleen maar positieve dingen gebracht. Ik heb er zelf nog nooit een negatieve ervaring mee gehad. Natuurlijk heb ik weleens gehoord van mensen die verkeerd gingen, maar nooit met dramatische afloop. Drugs hebben mij opener en socialer gemaakt. En het blijft niet bij die ervaring alleen. Je smeedt onder invloed van drugs ook hechte vriendschappen, die net zo hecht blijven wanneer je weer nuchter bent.

Heel open ben ik nooit geweest over mijn drugsgebruik. Je schreeuwt zoiets niet van de daken, want er zijn veel mensen die het afkeuren. Ik denk dat dit met onbegrip te maken heeft. Als je het nog nooit hebt gedaan – of misschien maar één keer, maar dat die ervaring slecht was – zul je nooit begrijpen wat de rest voelt.

Dat verklaart misschien ook waarom de meeste beleidsmakers het zo afkeuren. En waarom de media er altijd negatief over berichten. Want volgens mij heeft er nog nooit iets positiefs in de krant gestaan over drugs. Ja misschien over de therapeutische waarde van LSD. Maar schrijven over mensen met goede banen, die af en toe drugs nemen voor hun plezier? Dat is denk ik niet sensationeel genoeg.

Daardoor is drugsgebruik heel erg verstopt. Ontzettend hypocriet en naïef, want iedereen kent wel iemand in zijn omgeving die drugs recreatief heeft gebruikt. Waarom zouden we er niet gewoon openlijk over praten?’