Drugs index

Cannabis

Hasj en wiet (ofwel marihuana) komen van de hennepplant (cannabis sativa). De belangrijkste werkzame stof is tetra-hydro-cannabinol (THC). Marihuana wordt meestal gerookt, maar soms ook gegeten in de vorm van spacecake.

Van marihuana kun je high of juist stoned worden. Roken van hasj of wiet werkt na enkele minuten. De effecten houden 2 tot 4 uur aan. Als je marihuana eet, werkt het meestal pas na 1 à 2 uur. De effecten van spacecake duren langer, tussen de 4 en 6 uur.

Veel voorkomende bijwerkingen zijn rode ogen, een droge mond, duizeligheid en hartkloppingen. Je kan er ook misselijk van worden of hoofdpijn krijgen. Als het verkeerd valt, kun je je ziek en angstig voelen.

Ecstacy (XTC)

XTC bestaat in de vorm van (gekleurde) pillen, poeders of capsules. XTC wordt meestal geslikt, maar kan ook worden gesnoven. De werkzame stof in XTC is MDMA.

XTC werkt stimulerend. Je krijgt energie en je voelt je wakker, maar het werkt ook bewustzijnsveranderend: muziek wordt anders waargenomen en je hebt meer behoefte aan aanraking en knuffelen. XTC begint meestal te werken 20-60 minuten nadat je het hebt ingenomen en is na 4 tot 6 uur uitgewerkt.

Acute gezondheidsproblemen door XTC-gebruik komen relatief weinig voor, maar kunnen wel ernstig zijn, zoals oververhitting en watervergiftiging. Op de lange termijn kan het gebruik van XTC ertoe leiden dat je geheugen minder goed werkt. Hoe vaker je het neemt en hoe hoger de dosis, des te meer kans op schade.

Speed

De werkzame stof in speed is amfetamine. Dit is de chemische variant van efedrine (van de ephedra plant). Speed komt meestal voor in poedervorm en wordt vaak versneden, meestal met cafeïne.

Speed werkt langdurig stimulerend op zowel het lichaam als de geest. Speed in poedervorm begint als je het slikt na 15 tot 30 minuten te werken. Als je het snuift, werkt het al na enkele minuten. Na 4 tot 8 uur is het uitgewerkt.

Speed verhoogt je lichaamstemperatuur en belast je hart- en bloedvaten, waardoor oververhitting kan ontstaan. Achteraf kun je je leeg en futloos voelen.

GHB

GHB (gamma hydroxyde boterzuur) werd vroeger als narcosemiddel bij operaties gebruikt. Vanwege de bijwerkingen en het lastige doseren gebeurt dat niet meer. GHB is verkrijgbaar als een stroperige, zoute vloeistof en wordt vaak gedoseerd met een plastic buisje van 5 ml. 

GHB heeft een verdovende werking. Het zorgt voor ontspanning en het kan je een opgewekt en vrolijk gevoel geven. Angsten en remmingen verminderen en je kan er praterig van worden. Ook kan je zin in seks krijgen. GHB begint na 5 tot 30 minuten te werken. De effecten houden ongeveer 3 uur aan en kunnen per persoon sterk verschillen.

Door het gebruik van GHB kun je je bewustzijn verliezen. Dit kan redelijk snel voorvallen aangezien dosering ervan erg nauw luistert. Langdurig en intensief gebruik van grote hoeveelheden GHB kan leiden tot afhankelijkheid.

Cocaine

Cocaïne, ofwel ‘coke’, is een wit, kristalachtig poeder. Cocaïne wordt gemaakt van de bladeren van de cocaplant. Cocaïne wordt voornamelijk gesnoven, maar kan ook worden gerookt of geïnjecteerd.

Gesnoven cocaïne zorgt voor een verhoogde afgifte van noradrenaline en dopamine in de hersenen. Hierdoor heb je veel energie en voel je je opgewekt, zorgeloos en zelfverzekerd. Je wordt actief, alert en je praat veel. Het kan een gelukzalig gevoel geven. Cocaïne begint na een paar minuten al te werken. De effecten houden ongeveer een half uur aan.

Bijwerkingen kunnen zijn ontsteking van het neusslijmvlies, vermoeidheid, depressie, vernauwing van de bloedvaten en afhankelijkheid.

Alcohol

Alcohol is de werkzame stof in verschillende dranken zoals bier, wijn en sterke drank. Het ontstaat door gisting van bijvoorbeeld gerst (bier) of druiven (wijn). Er is onderscheid tussen zwak alcoholhoudende dranken (bier, wijn) en sterke drank zoals wodka, jenever of likeurtjes.

Bij veel mensen zorgt alcohol voor ontspanning en een goede stemming. Alcohol onderdrukt de vermoeidheid. Je voelt je daardoor wat energieker. Je kan je vrolijk, zorgeloos en zelfverzekerd gaan voelen. Bij grotere hoeveelheden is de werking verdovend.

Door te veel alcohol kun je een kater krijgen. Je bent misselijk, hebt hoofdpijn en je voelt je slap en moe. Door de ontremmende werking van alcohol kan je agressief of ander gedrag vertonen, waar je later spijt van hebt. Ook kun je een black-out krijgen.

Lachgas

LACHGAS

Lachgas is een kleurloos, zoetgeurend en zoet smakend gas. De werkzame stof is distikstofmonoxide (N2O). Het is meestal verkrijgbaar in lachgaspatronen (voor slagroomspuiten), maar op feesten wordt het soms via grote cilinders verkocht. Je ademt lachgas meestal vanuit een ballon in en uit.

Het inhaleren van lachgas zorgt voor een korte, sterke roes. Vaak ga je je omgeving anders zien en klinken geluiden anders. Je kunt lacherig worden, vandaar de naam ‘lachgas’. Het effect treedt al snel op na inademing en houdt een aantal minuten aan.

Lachgas kan je misselijk en duizelig maken en je kunt er hoofdpijn van krijgen. Je kunt zelfs flauwvallen. Lachgas combineren met (grote) hoeveelheden alcohol is gevaarlijk. Je ademhaling wordt daardoor gedempt. Bij chronisch gebruik treedt een tekort aan vitamine B12 op.

2C-B

2C-B is een tripmiddel met een stimulerende werking en komt voor als pil en poeder. Het slikken van 2C-B geeft binnen 1 uur effect.

De effecten duren ongeveer 4 tot 6 uur en nemen geleidelijk af. De dosering is sterk van invloed op de mate van trippen.

Door 2C-B kun je je ongemakkelijk voelen en er is kans op misselijkheid. Er is het risico van een ‘bad trip’. Het trippen kan een mooie ervaring zijn, maar kan ook angst, onrust en paniek veroorzaken.

Ketamine

Ketamine wordt vooral gebruikt als middel tegen pijn of als narcosemiddel in de diergeneeskunde en het valt onder de geneesmiddelenwet. Als drugs is ketamine een zogenaamd ‘dissociatief tripmiddel’. Het is meestal verkrijgbaar als poeder dat wordt gesnoven.

Als je ketamine snuift, voel je binnen 5 tot 15 minuten al effect. Het effect houdt ongeveer een uur aan. Bij lage doseringen heeft ketamine een milde, alcoholachtige, dromerige uitwerking. Bij een hogere dosis overheersen de dissociatieve effecten.

Ketamine kan angst, verwarring en desoriëntatie opleveren. Je kunt kunt er vrij snel een tolerantie voor opbouwen, en zelfs afhankelijk van worden. Omdat ketamine verdooft en je dus geen pijn voelt, kun je te lang met fysieke schade blijven lopen. In combinatie met alcohol en GHB kan je bewusteloos raken.

Paddo's

Paddo’s is een verzamelnaam voor verschillende soorten paddestoelen met een bewustzijnsveranderende of hallucinerende werking. Sommige truffels hebben deze hallucinogene werking ook. Paddo’s zijn verboden, maar truffels en kweeksets met sporen van paddo’s zijn wel legaal verkrijgbaar. De werkzame stoffen in paddo’s zijn psilocybine en psilocine, waardoor je kunt gaan trippen.

Paddo’s worden via het bloed in de hersenen opgenomen en beginnen een half uur tot een uur na inname te werken. De roes duurt meestal 3 tot 4 uur, maar kan afhankelijk van de dosis langer duren.

Door gebruik van paddo’s kun je misselijk worden of hoofdpijn krijgen. Als je een ‘bad trip’ hebt, word je angstig.

4-FA

4-FA wordt ook wel 4-fluor(amfetamine) genoemd. Het is een psychoactieve stof die meestal voorkomt als pil of als poeder, verpakt in een vloeitje, een capsule of gemengd in een drankje.

4-FA zit qua effect tussen speed en MDMA in. Het geeft iets de warme gevoelens van XTC dan speed, maar voelt minder vervreemdend en meer stimulerend. Ongeveer een uur na het slikken begint 4-FA te werken en het duurt ongeveer 5-6 uur.

Er is weinig bekend over de gevolgen op korte en lange termijn. Er is kans op (lichte) hoofdpijn en een (lichte) verhoging van de bloeddruk. Echter zijn er verhalen waarbij de klachten snel omsloegen, en reselteerde in een hersenbloeding. 

3-MMC

3-MMC (3-methylmethcathinone) is een vrij nieuwe stof die de afgelopen jaren steeds bekender is geworden. De stof is het jonge broertje van mephedrone (4-MMC) en is een nieuwe psychoactieve stof (NPS).

3-MMC werkt stimulerend en licht bewustzijnsveranderend. Gebruikers ervaren een effect tussen XTC en cocaïne in. Gebruikers voelen zich alert, blij en voelen geen vermoeidheid. Ze hebben vaak behoefte aan mentaal en fysiek contact. Ook ervaren ze meer zelfvertrouwen.

Omdat er weinig onderzoek is gedaan is er weinig bekend over de specifieke risico’s van 3-MMC. Waarschijnlijk zijn de risico’s vergelijkbaar met die van amfetaminen (speed), denk hierbij aan een verhoogde lichaamstemperatuur, angst / paranoia, rusteloosheid en hartkloppingen. Gebruik kan een hevige kater geven.

Ayahuasca

Ayahuasca is een thee uit de Amazone die bestaat uit ten minste twee bestanddelen: de bladeren van een plant die DMT bevat, en de delen van een slingerplant die MAO-remmers bevat. Van de thee ga je flink hallucineren en leidt tot een flinke lichamelijke reactie: je ziet sterke visuele effecten, je bloeddruk en hartslag stijgen en gedachtes en emoties worden anders ervaren. Ayahuasca kan oude herinneringen weer naar boven halen. Sommige mensen ervaren contact met andere wezens, de mogelijkheid om met de natuur te communiceren, hebben het gevoel buiten het lichaam te treden of ervaren hoe het is om dood te zijn. Mensen beschrijven de ervaringen als therapeutisch of spiritueel, anderen als beangstigend en verwarrend.

De thee wordt traditioneel onder leiding van een sjamaan gebruikt die daar haar of zijn hele leven aan wijdt. Zulke professionele begeleiding wordt sterk aangeraden.

Het gebruik van Ayahuasca kan leiden tot misselijkheid, overgeven en diarree. Ayahuasca kan ongunstig kan zijn voor mensen met psychiatrische problemen en trauma’s. Psychoses kunnen tot uiting komen en psychische klachten kunnen verergeren. Bij medicatie tegen psychiatrische klachten, zoals antidepressiva, antipsychotica en angstremmers, kunnen ernstige gezondheidsrisico’s veroorzaken. Drugs, en met name MDMA (XTC), kunnen in combinatie met Ayahuasca tot serotoninesyndroom leiden. Ook sommige soorten voedsel en alcohol dienen in de dagen voor en na het gebruik vermeden te worden.

Nicotine

Nicotine is een stof die voorkomt in de tabaksplant (Nicotiana Tabacu). Nicotine werkt na inname op het zenuwstelsel en zorgt voor het verslavende effect van tabak. Bij de productie van sigaretten worden daarnaast allerlei stoffen toegevoegd, om er voor te zorgen dat bij het roken de nicotine zo efficiënt mogelijk toegediend wordt en de verslavingskans vergroot wordt. Ook worden stoffen toegevoegd om de smaak te verbeteren.

Zeven seconden na het inhaleren bereikt nicotine de hersenen en voel je de effecten. Deze houden 20 minuten aan. Na 8 uur is de helft van de nicotine weer uit het lichaam. Nicotine werkt opwekkend, verhoogt de concentratie, en wordt door regelmatige rokers als rustgevend ervaren omdat er (bij verslaving) sprake is van een daling van het nicotinepeil.

Nicotine verhoogd de hartslag en bloeddruk en kan leiden tot vernauwing en beschadiging van de bloedvaten.

LSD

LSD is een tripmiddel dat meestal wordt verkocht op kleine stukjes papier, of als vloeistof. Na een halfuur tot een uur na inname begint de LSD te werken. De sterkste pieken vinden plaats tussen het 2e en het 6e uur. Na 10-14 uur is de LSD grotendeels uitgewerkt.

LSD leidt tot een verandering in de sensorische waarneming: voorwerpen lijken te bewegen en kleuren zien er feller uit. Ook geluiden worden intenser beleefd. Daarnaast kan het de stemming veranderen, en kan het tot nieuwe, associatieve denkprocessen leiden. Er worden ongebruikelijke verbanden gelegd, hetgeen kan leiden tot verrassende inzichten, maar ook tot bijna psychotische denkbeelden. Iemand die tript voelt zich vaak verbonden met de natuur, en kan het gevoel voor tijd verloren raken.

Het effect van LSD hangt samen met je lichamelijke conditie. Stemming en omgeving spelen een belangrijke rol hierin. Vooral onervaren gebruikers kunnen angstig en achterdochtig worden. Ook kunnen gebruikers een gevoel van grootheidswaanzin krijgen. Een klein deel van de gebruikers kan na een trip last houden van verwarring of hallucinaties, wat eventueel kan leiden tot een psychose.

Poppers / nitraten

Poppers worden geïnhaleerd en komen via de longen in het bloed terecht. Poppers werken ontspannend op de (gladde)spieren en de vaatwanden. De vaatwanden verwijden zich met als gevolg dat de bloeddruk sterk daalt. Hierdoor voel je je slap en duizelig en bestaat er kans dat je flauwvalt. 30 seconden na inname is de bloeddruk op zijn laagst en na anderhalve minuut is het weer normaal.

Het hart gaat door de bloeddrukdaling snel kloppen en brengt veel zuurstofrijk bloed naar de hersenen. Daardoor krijg je een gloeiend hoofd. Je voelt je even lekker maar er kunnen ook negatieve effecten ontstaan zoals (bonkende) hoofdpijn en duizeligheid.

Methamfetamine

Methamfetamine kan voorkomen als pil, poeder of kristal. Methamfetamine is een vorm van amfetamine /speed, de effecten lijken hier dan ook sterk op. De belangrijkste verschillen tussen methamfetamine en amfetamine ontstaan doordat methamfetamine beter de bloed-hersenbarrière passeert. Hierdoor is methamfetamine sterker dan amfetamine. Het komt ook langzamer vrij, waardoor de werking ervan 6 tot 12 uur kan duren.

Methamfetamine verhoogt de bloeddruk en kan tot oververhitting leiden. Methamfetamine kan bovendien tot blijvende hersenbeschadiging leiden. Ook kun je aan beide stoffen verslaafd raken.

Heroine

Heroïne is een opiaat, een opiumproduct. Opiaten zitten in de papaverplant, de Papaver Somniferum. Ruwe opium wordt via een chemisch proces omgezet in heroïne. Heroïne is een korrelig poeder. In Nederland is bijna alleen de bruine variant te koop. Bij het inhaleren van dampen komt de heroïne rechtstreeks in je longen terecht en daarna via je bloedbaan in je hersenen. Dit duurt 7 à 10 seconden. Bij spuiten duurt 15 à 30 seconden voordat je iets gaat merken. De effecten houden 4 tot 6 uur aan.

Heroïne geeft in het begin een euforisch effect, maar uiteindelijk overheerst de verdovende en pijnstillende werking. Overmatig gebruik verhoogt de kans op hart- en vaatziektes, leverziektes, longproblemen en kanker. Daarnaast is het gevaar bij infecties en besmetting hoog. Een te hoge dosis kan je ademhalingscentrum dusdanig verdoven, dat je gaat stoppen met ademhalen, buiten bewustzijn raakt en komt te overlijden.

SLAAP- EN KALMERINGSMIDDELEN

Slaap- en kalmeringsmiddelen behoren tot een groep van geneesmiddelen die worden gebruikt om slaapproblemen, angst of spanningen tegen te gaan. Slaap- en kalmeringsmiddelen verschillen van elkaar in snelheid waarmee ze in het lichaam worden opgenomen en in de duur van het effect. Slaapmiddelen werken meestal kort, kalmeringsmiddelen hebben een lange werkingsduur.

Slaap- en kalmeringsmiddelen hebben een verdovende werking op de hersenactiviteit en het centrale zenuwstelsel. Na inname word je rustig, kalm, ontspannen en slaperig. Angsten en spanningen verminderen. Je spieren verslappen. Je concentratie wordt minder en er kan geheugenverlies optreden.

Bij regelmatig gebruik van kalmeringsmiddelen krijg je last van bijverschijnselen als: slaperigheid, sufheid, vermoeidheid, gebrek aan concentratie, slappe spieren, gewichtstoename, dubbelzien en een katerig gevoel bij het wakker worden. In het verkeer en bij het bedienen van machines kunnen ongelukken gebeuren. In combinatie met alcohol nemen de risico’s sterk toe. Van slaap- en kalmeringsmiddelen raak je geestelijk en lichamelijk afhankelijk (tolerantieontwikkeling).

Methylon

Methylon (ook wel Methylone genoemd) is een NPS, wat staat voor Nieuwe Psychoactieve Stof. Methylone behoort scheikundig gezien tot de cathinonen, net als 3-MMC. Een andere naam voor methylone is BK-MDMA. Daarnaast staat methylone ook wel bekend als M1 of MDMC. Methylone werd een tijd in Nederland verkocht in smartshops onder de naam Explosion.

De effecten van Methylon lijken op die van MDMA/XTC. Methylone werkt stimulerend en geeft euforie. Je hebt meer behoefte om te praten, je beleeft muziek intenser en je wordt empathischer en socialer. De belangrijkste lichamelijke effecten zijn: toegenomen energie, grotere pupillen, verhoogde hartslag en bloeddruk, verhoogde lichaamstemperatuur, moeite met plassen en stijve kaken. De bijwerkingen en risico’s van Methylone zijn vergelijkbaar met die van MDMA. Het verschil met MDMA is dat er naar MDMA al behoorlijk veel onderzoek gedaan is en naar Methylone veel minder. Het kan dus zijn dat niet alle (lang termijn) risico’s bekend zijn.

METHYLFENIDAAT

Ritalin is de merknaam van een medicijn dat wordt voorgeschreven bij ADHD en narcolepsie (slaapzucht). De werkzame stof in Ritalin is methylfenidaat. Dit is een stof die nauw verwant is aan amfetamine. De werking van Ritalin is vergelijkbaar met amfetamine, maar is veel minder sterk. De effecten houden ook minder lang aan.

In de hersenen zorgt Ritalin voor de afgifte van dopamine en noradrenaline. Ook blokkeert het medicijn de heropname van deze stoffen. Het middel wordt als drugs zonder voorschrift van een dokter gebruikt. Effecten zijn een toename van de hartslag en een gebrek aan vermoeidheid. In hogere doseringen lijken de effecten op amfetamine.

Bij chronisch gebruik kan gewenning of psychische afhankelijkheid optreden. Zonder medisch toezicht bestaat de kans op overdosering. Overdosering heeft mogelijk nare gevolgen, waaronder braken, spiertrekkingen, convulsies (eventueel gevolgd door coma), euforie, verwarring, hallucinaties, delirium, hoofdpijn, oververhitting, hartritmestoornissen, bloeddrukverhoging enz.

4-MTA

4-MTA (4-methylthio amfetamine) werd in 1969 in de Verenigde Staten ontwikkeld als middel tegen depressies. In Nederland is het korte tijd in smartshops verkocht. Chemisch is het middel verwant aan amfetamine. Het gevoelde effect lijkt echter meer op xtc. 4-MTA verbetert de stemming en voorkomt dat je slaperig wordt. Gebruikers voelen zich vredig en kalm.

Waarschijnlijk geldt voor 4-MTA hetzelfde als voor XTC: het is niet zozeer lichamelijk maar kan wel geestelijk verslavend zijn. Gebruikers kunnen daarnaast misselijk worden, in de war raken of oververhit raken. Het middel beïnvloedt waarschijnlijk ook de waarneming en de coördinatie waardoor deelname aan het verkeer riskant is. Het middel begint pas na anderhalf tot drie uur te werken. Wanneer de gebruiker dit niet weet is dat zeer riskant. Doordat een gebruiker niks voelt, is deze geneigd sneller bij te nemen wat tot overdosering kan leiden. De effecten kunnen wel 15 uur aanhouden.

Mescaline

Mescaline valt onder de hallucinogenen en is een natuurlijk tripmiddel. De effecten van mescaline zijn vergelijkbaar met LSD. Tripmiddelen veranderen de waarneming: je ziet, hoort en/of voelt dingen anders dan ze in werkelijkheid zijn. Bij inname begint het middel na zo’n 60 minuten te werken.

Het eerste uur tot anderhalf uur is meestal vervelend. Je bent misselijk, moet braken en hebt hoofdpijn. De hallucinogene piekeffecten duren 2 tot 4 uur. Kleuren worden intenser, je ziet steeds wisselende, kleurige patronen en allerlei geometrische figuren. Soms worden objecten groter, dan weer kleiner. Denkvermogen en beoordeling bekwaamheid nemen af. 8 tot 12 uur na inname is de gebruiker weer redelijk nuchter.

Net als andere tripmiddelen, zitten ook aan mescaline risico’s. De risico’s treden vooral op wanneer je gebruikt als je je niet goed voelt, in een slechte conditie bent of in een verkeerde omgeving zit. Natuurlijk ook wanneer je een te grote dosis neemt. De trip kan dan verkeerd vallen. Je kunt dan angstig, verward of achterdochtig worden. Ook kunnen de hallucinerende effecten zo sterk zijn dat je het onderscheid tussen trip en werkelijkheid dreigt te verliezen.

Mensen die een psychotische aanleg hebben, onstabiel, depressief of angstig zijn, moeten geen tripmiddelen gebruiken. Het gebruik daarvan versterkt stemmingen waardoor ze nog angstiger of depressiever kunnen worden.

DMT

DMT wordt van nature aangemaakt door een breed scala aan organismen, waaronder de mens. DMT – in de hoedanigheid van bijvoorbeeld Ayahuasca – wordt al duizenden jaren gebruikt door Indiaanse stammen in Zuid-Amerika. Naast de middelen die uit de natuur te verkrijgen zijn is DMT over het algemeen synthetisch.

N-N-dimethyltryptamine / DMT heeft psychoactieve eigenschappen en kan worden gerookt, geïnjecteerd of (gecombineerd met stoffen die orale opname mogelijk maken) oraal toegediend worden. Als je het rookt leidt DMT tot een heftige maar korte trip. De effecten beginnen praktisch gelijk na inhalatie, en duren 5-10 minuten. Het komt dus snel op en duurt niet lang. Doordat je na 30 minuten weer de oude bent, wordt het ook weleens ‘the businessman’s lunch trip’ genoemd.

De gebruiker ondergaat een veranderde visuele waarneming, hallucinaties, euforie en een verandering in gedachtestroom en tijdsbeleving. Het kan leiden tot duizeligheid, misselijkheid, en verhoging van bloeddruk en hartslag.

5-MeO-DMT

Chemisch nauw verwant aan DMT wordt 5-MeO-DMT (5-Methoxy-N,N-dimethyltryptamine) ook wel bezien als de wat ‘serieuzere’ variant ervan. Het wordt waarschijnlijk al duizenden jaren gebruikt als entheogeen middel door Zuid-Amerikaanse sjamanen. Yopo is een voorbeeld van een plant die deze stof bevat. Binnen sjamanistische tradities wordt yopo ceremonieel ingezet waarbij deelnemers een sterke psychedelische ervaring ondergaan. Ook bepaalde padden bevatten 5-Meo-DMT. Dit zit in het slijm op hun huid.

5-MeO-DMT is bij lagere doses actief dan DMT en staat bekend om de heftigere werking. Net zoals DMT heeft het psychoactieve eigenschappen. De 5-MeO-DMT-ervaring duurt iets langer dan bij DMT, ongeveer dubbel zo lang. Wanneer 5-MeO-DMT wordt gerookt, kan de gebruiker een ervaring ondergaan waarin het ego lijkt op te lossen en men zich één met de omgeving voelt. Het is minder kleurrijk en visueel en meer een gevoelservaring, gebruikers geven aan zich in een andere dimensie te bevinden. Anderen gebruikers rapporteren een bijna-doodervaring, of ervaren (emotioneel) ongemak door de overweldigende werking ervan.

5-MeO-DMT wordt over het algemeen gezien als zo’n vijf keer sterker dan ‘normale’ DMT, en wordt door kenners als een van de meest krachtige entheogene middelen ervaren. Raadpleeg daarom bij twijfel altijd je arts en vermijd dit middel indien je psychische klachten hebt of last hebt van psychoses.

MEfedrone

Mefedrone / Mephedrone (4-methylmethcathinon; ook bekend onder de namen 4 MMC, Meow Meow, miauw miauw, Mcat en bubble) is verkrijgbaar in kristal, poeder en pil. Het is – net als XTC en speed – een aan amfetamine verwante stof. Mefedrone wordt voornamelijk geslikt, snuiven wordt afgeraden aangezien het schade geeft aan de slijmvliezen. Na orale inname begint het middel binnen 15 tot 45 minuten te werken. De werkingsduur is 1,5 tot 3 uur. Bij snuiven werkt het na enkele minuten. De werkingsduur is dan 45 minuten tot 1,5 uur.

De effecten van Mephedrone worden wel eens beschreven als een kruising tussen cocaïne en 4-FMP of MDMA. Gebruikers ervaren meer energie, gevoelens van euforie, een lichte verandering in bewustzijn, een praatkick, en een  extra waardering voor muziek.  Sommige gebruikers willen graag contact maken, anderen geven aan dat dit juist minder is dan bijvoorbeeld bij MDMA.

Onderzoekers verwachten dat de gezondheidsrisico’s voor een deel vergelijkbaar zijn met die van XTC en speed, maar aangezien het een relatief nieuw middel betreft zijn de gezondheidsrisico’s op lang en kort termijn nog niet goed onderzocht of bekend. Het kan leiden tot misselijkheid, hartkloppingen, rusteloosheid, een hoge bloeddruk, bloedneuzen (bij nasale inname), hallucinaties, paranoïde gedachten, kaakspanning, rusteloosheid en koude of blauwe vingers. Je bouwt redelijk snel tolerantie op, dus veel gebruikers beschrijven een drang naar meer, zeker bij nasaal gebruik.  

TMA's

TMA’s (trimethoxyamfetamines) zijn een familie van psychedelische hallucinogene middelen. Ze zijn verkrijgbaar in zes verschillende TMA’s: TMA, TMA-2, TMA-3, TMA-4, TMA-5 en TMA-6. Deze amfetamines zijn structureel verwant aan mescaline. Van leden in deze familie is waargenomen dat ze een complex mengsel van hallucinogene, stimulerende, psychedelische en entactogene effecten produceren.

TMA’s staan ​​bekend om hun gebrek aan de klassieke psychedelische visuele effecten, in plaats daarvan creëren ze meestal een stimulerende lichamelijke high en verandering in mentale perceptie. Dit kan leiden tot een gevoel van euforie, maar kan ook makkelijk de andere kant op schieten. Anekdotische rapporten suggereren dat de TMA’s zeer onvoorspelbare en dosisgevoelige stoffen zijn die een heftige body load, misselijkheid, overstimulatie en inconsistenties tussen ervaringen kunnen veroorzaken.

Tegenwoordig is TMA-2 de meest bekende van deze zes research chemicals. TMA-1 en TMA-6 zijn ook enigszins in gebruik. Omdat ze een hallucinogene drug zijn, zijn ze in sommige landen op de illegale drugslijst geplaatst, waaronder in Nederland.