Skip to main content
CONFESSIONS OF HIGH HUMANSPublieke confessie

Erik (42)

By december 31, 2020september 29th, 2021No Comments

‘Onze maatschappij schiet echt tekort in educatie op thema’s als emoties, communicatie, welzijn, bewustzijn en drugsgebruik’

‘Tot m’n twintigste waren chemische drugs echt een no go: ‘ik ga toch niet als een proefkonijn allemaal chemische rommel in m’n lichaam stoppen’, dacht ik altijd. Jointjes deed ik wel vanaf een jaar of zestien. Ik was altijd al erg druk van mezelf en wiet hield me een beetje rustig. Al gauw merkte ik dat m’n slaap eronder leed en dat bracht me tot het besluit te stoppen. Tijdens m’n studietijd merkte ik dat veel vrienden wel eens wat gebruikten, dat maakte me nieuwsgierig. Ik had op een feestje wat coke gebruikt in combinatie met wiet en alcohol en toen ging ik out. Ik dacht zie je nou wel, hier moet ik gewoon van wegblijven.

Het heeft een lange tijd geduurd voordat ik de potentie van verantwoordelijk gebruik in ben gaan zien. Vooral psychedelica kunnen zó waardevol zijn in de zoektocht naar de bron van persoonlijk lijden. Ik heb het idee dat ik de laatste 10 jaar mezelf heb moeten opvoeden op veel vlakken die me daarvoor nooit eerder zijn aangeboden. Onze maatschappij schiet echt tekort in educatie op thema’s als emoties, communicatie, welzijn, bewustzijn en drugsgebruik. Het mooie van psychedelica vind ik dat het je iets serveert om naar te kijken. Het geeft je de mogelijkheid om jezelf te herontdekken en het maakt contact met je verantwoordelijkheid. Het laat je zien waar je nog wat hebt aan te gaan met jezelf om meer in je kracht te kunnen staan.

Niet praten over drugs maakt het juist gevaarlijk. Jongeren beseffen niet goed wat drugs zijn omdat het gedemoniseerd wordt terwijl sommige middelen hele positieve effecten kunnen hebben. Er wordt gewoon niet eerlijk over drugs gecommuniceerd vanuit de overheid. De schadelijkheid van tabak en alcohol staan al jaren bovenaan in alle onderzoeken naar de effecten van drugs. Toch zijn het juist deze middelen die gewoon verkrijgbaar zijn. Die hypocrisie tekent het huidige beleid, dat is niet meer van deze tijd.’