Skip to main content

‘Het leuke aan LSD vind ik dat je echt even onder de pannen bent’

‘Mijn gekste ervaring met LSD? Ik denk dat dat die keer was dat mijn vriend en ik hadden gehoord over een straatfeest op zondagmiddag. We dachten: wow, hier moeten we heen, laten we nu vast LSD nemen en gaan. We kwamen er aan en het “straatfeest” bleek een demonstratie te zijn. Iedereen was hartstikke boos en pissig, terwijl wij daar stonden te spacen. Het was de grootste mismatch die je kon bedenken. Ook de eerste keer LSD is me bijgebleven. Deze trip was iets beter voorbereid, het was ook daadwerkelijk een tripje. Ik en een vriend hadden een vakantiehuisje gehuurd en een hele playlist opgesteld met relaxte muziek, we hadden zelf films uitgekozen. Het leuke aan LSD vind ik dat je echt even onder de pannen bent. We zijn toen ook door de natuur gaan wandelen. Ik herinner me dat ik dacht dat we door een soort moeras aan het banjeren waren, maar achteraf bleek het hartstikke droog. 

Verdere drugs vind ik vooral leuk om te doen op een feestje, met willekeurige mensen om tegenaan te lullen. Het is grappig, want ik ben eigenlijk heel laat begonnen met drugs. Dat kwam door mijn ouders; zij blowden tijdens mijn puberteit. En op die leeftijd wil je je juist verzetten tegen je ouders, dus terwijl al mijn vrienden bij mij thuis kwamen en ook blowden, deed ik niet mee. Ik zat daar dan en dacht bij mezelf: okay. Achteraf is het wel fijn dat ik ben opgegroeid in een gezin waar drugsgebruik zo bespreekbaar was en volledig geaccepteerd. Een kunstenaarsgezin. In mijn vriendengroep merk ik dat er ook open wordt gesproken over gebruik, dat is fijn. Inmiddels zie je wel dat de mate van gebruik een beetje afneemt, omdat er toch hier en daar kinderen worden geboren. Er wordt minder gefocust op partydrugs en eerder op psychedelica. Het is dan een kwestie van genieten, even een momentje ervan maken. Maar mark my words, als er weer festivals zijn, sta ik natuurlijk vooraan.’