Skip to main content

‘Je leert over dingen waar je geen diploma in kunt halen; de natuur, vriendschap, relaties, het delen van blijdschap en verdriet’

‘Tijdens de provotijd, halverwege de jaren zestig, waren er opeens allerlei soorten drugs in omloop; suikerklontjes gedrenkt in LSD, hasj en weed, en mushrooms. Het was een mooie, positieve tijd, met de Summer of Love en Woodstock. Maar dat drugs geen kinderspeelgoed was bleek al snel: sommige mensen flipten en belandden in inrichtingen of sprongen van het balkon. Er was in die tijd nog heel weinig over drugs bekend.

Ik nam zelf ook teveel van alles, en toen mijn vrouw plotseling overleed aan kanker knapte er iets bij mij; op mijn 28e belandde ik in een psychose. Het bracht me tot aan de rand, maar ik ben er zonder medicatie uitgekomen. Het voelde alsof ik wakker was geworden. Na mijn psychose ben ik mij gaan verdiepen in de herkomst en het gebruik van geestverruimende middelen, ik deed onderzoek in onder meer Zuid-Amerika, Marokko en India.

Net als meditatie, rebirthing of ademhalingstechnieken kunnen hallucinerende middelen – anders dan louter genotsmiddelen – een shortcut zijn naar meer inzicht, in jezelf en het leven. Het is een middel tot meer verdieping, een manier om kennis te vergaren over een wereld waar meer aan de hand is dan zich aan de oppervlakte voordoet. Je leert over dingen waar je geen diploma in kunt halen; de natuur, vriendschap, relaties, het delen van blijdschap en verdriet. Tijdens mijn meest recente trips zei een stem: ‘Ben je hier nu alweer? Blijf hier niet zweven, handel naar je inzichten!’

Ik gebruik tegenwoordig hoofdzakelijk uit hedonistisch oogpunt. Ik hou het meestal bij een beetje alcohol en een jointje, maar heel soms slik ik nog een pilletje, snuif ik een lijntje coke, of gebruik ik paddo’s of een truffelchocolaatje, afhankelijk van wat er in mijn laatje ligt. Recreatief gebruik is trouwens een heet hangijzer in dit calvinistische landje. Als je doodgaat mag je aan de morfine, als je ziek bent aan de medische cannabis. Als je zogeheten ADHD hebt mag je aan de speed, maar voor de lol? Nooit! Terwijl blijven genieten van het leven juist zo belangrijk is.’