Skip to main content
CONFESSIONS OF HIGH HUMANSPublieke confessie

Will Dekeunink (29)

By februari 6, 2021september 29th, 2021No Comments

‘Het huidige drugsbeleid staat me ontzettend tegen. Hoe kan een lijn speed verboden zijn, terwijl niemand opkijkt als iemand voor de lunch zijn dertiende kop koffie drinkt?’

‘Voor mij heeft drugs een hele positieve invloed op mijn leven. Toen ik 15 was, werd ik gediagnosticeerd met een autistische stoornis. Ik herkende mezelf hier totaal niet in. Door te blowen merk ik dat ik meer ontspannen ben en mezelf kan zijn. Ik voel me erdoor ook vrijer in nieuwe situaties. In het begin had ik die link niet zo gelegd, maar toen ik ook drugs begon te gebruiken met een ontremmend effect, merkte ik dat ik door wiet dagelijks beter functioneer. Ik heb minder last van prikkels, en kon zowaar mijn werk parkeren. Mijn brein heeft namelijk geen uitknop van zichzelf. Ik wil altijd nieuwe dingen verzinnen en ontdekken. 

Afgelopen zomer heb ik voor het eerst LSD ontdekt, dat was een hele nieuwe ervaring. Op voorhand was ik geen fan van dit type drugs, de hele ervaring zou namelijk acht uur duren. Dit leek me veels te zwaar. Het tegenovergestelde bleek waar te zijn, de hele trip voelde ontzettend naturel. Nu gebruik ik het graag als ik bezig ben met muziek of aan het produceren. Het geeft je een enorme creatieve boost. In de clubscene was er aan drugs geen tekort. Het was echter helemaal niet grimmig, de groep mensen die elke week samen kwamen vormde een grote familie met een liefde voor muziek. Toen Corona uitbrak, had dit dan ook een groot effect op mijn sociale leven. Ineens zag ik een groot deel van mijn vrienden niet meer. 

Het huidige drugsbeleid staat me ontzettend tegen. Hoe kan een lijn speed verboden zijn, terwijl niemand opkijkt als iemand voor de lunch zijn dertiende kop koffie drinkt? Hetzelfde geldt natuurlijk voor alcohol, wat naar mijn mening een van de ergste harddrugs is. Het werkt enorm verslavend en je kan er niet door functioneren. De maatschappij moet hier anders over gaan nadenken.’