Skip to main content

‘Bij drugs is er een strijd tussen de geweldige ervaring, waarbij je extase met elkaar deelt, en de lichamelijke en geestelijke tol die het kan eisen. Dit voedt natuurlijk ook het stigma dat rust op drugs. Maar ik snap dat ook wel als mensen enkel eenzijdige berichtgeving over drugs uit de media voorgeschoteld krijgen’

‘Door drugs ging er voor mij een andere wereld open. Je blijft de hele nacht wakker, je voert rare gesprekken, je zit vol energie en avontuur, en er wordt zo veel endorphine aangemaakt dat je een totaal andere beleving krijgt van elkaar en van je omgeving. Je gaat op zo’n avond ook iets spannends aan. Als ik erop terugkijk voelde het ook als een volgende stap in mijn persoonlijke ontwikkeling. 

Ik heb ook wel dubbele gevoelens bij drugs. Natuurlijk is het leuk, daar is het ook voor gemaakt. Maar je kunt ook steeds meer willen, tot je het zo veel doet dat het leven daarbuiten saai lijkt.  Als je high bent kun je heel goed dingen delen die je op je hart hebt. Maar als dit de norm wordt dan kan het ten koste gaan van je emotionele beleving zonder drugs. En van paddo’s ben ik wel eens in mezelf gekeerd geraakt, met een negatieve mindset. Daar ben ik door die ervaringen voorzichtiger mee geworden. Ik ben er ook achter gekomen dat ik het contact met anderen belangrijker vind dan een individuele beleving of verdoving.

Bij drugs is er een strijd tussen de geweldige ervaring, waarbij je extase met elkaar deelt, en de lichamelijke en geestelijke tol die het kan eisen. Dit voedt natuurlijk ook het stigma dat rust op drugs. Maar ik snap dat ook wel als mensen enkel eenzijdige berichtgeving over drugs uit de media voorgeschoteld krijgen. Je leest nooit dat zestien mensen er vorige week een fantastische avond mee hadden. 

Wat ik heel belangrijk vind om uit te dragen is vooral dat het er gewoon is. Drugs zijn een gegeven, mensen gebruiken het en daar kunnen we niet omheen. Vanuit die acceptatie moeten we het gebruik van drugs in de samenleving zo goed mogelijk opvangen en in banen leiden. Daar horen ook veilige plekken bij, en zorgen dat er een bredere dialoog op gang komt. Uiteindelijk zou ik willen dat het beeld verandert van de drugsgebruiker uit het nieuws: verwarde personen die ergens worden opgedoekt of gearresteerd versus gewone mensen, die er zowel weloverwogen als drieste dingen mee doen, en die we daarom niet als criminelen moeten afschilderen.’