Skip to main content

‘Ik vind het gek dat het bekend is hoe enorm destructief alcohol is, maar toch kan een alcoholist zich diep de shit in drinken voordat zijn omgeving er iets van zal zeggen. Maar als je sporadisch blowt, hebben veel mensen al een oordeel klaar’

‘Drugs begon voor mij als ‘gewoon lachen’ jointjes in de pauze. Nu ik erop terugkijk zie ik wel dat veel blowen me soms heeft gestagneerd in mijn groei. Dat is natuurlijk met een heleboel middelen zo: als je iets gaat misbruiken zal het zich tegen je keren. Ook met bijvoorbeeld alcohol. Ik vind het gek dat het bekend is hoe enorm destructief alcohol is, maar toch kan een alcoholist zich diep de shit in drinken voordat zijn omgeving er iets van zal zeggen. Maar als je sporadisch blowt, hebben veel mensen al een oordeel klaar. Dat is toch best gek, omdat iemand die te veel blowt eigenlijk een stuk minder schade ondervindt van dat misbruik.

Psychedelica hebben voor mij altijd een moment gegeven van acceptatie van mijn realiteit. Als ik eens niet lekker in mijn vel zat, had ik na een truffeltrip een veel beter gevoel over mezelf. Ik denk dat dat komt omdat je in je dagelijks leven best wat lagen van verdoving opbouwt, en psychedelica trekken dat gewoon weg. Dat is niet altijd een positieve ervaring. Elke ervaring had een goed en een slecht aspect, want je kan niet alleen het goede hebben. Zo werkt het niet. Je moet bepaalde delen van wie je bent – en vooral de negatieve aspecten van jezelf – onder ogen zien, als je die delen van jezelf wilt kunnen aanpakken.

We hebben vaak een vooropgesteld idee van wat en wie we moeten zijn. Het imago, of het ego zou je dit kunnen noemen. Dat loslaten van je eigen vooroordeel over jezelf lijkt mij enorm belangrijk om je in te kunnen laten zien dat wie je bent op dat moment gewoon ok is. Dat maakt het ook makkelijker om met de mindere kanten van jezelf aan de slag te gaan. Ik denk dat drugs ons kunnen helpen met het loslaten van dit aspect, zelfs al is het maar voor eventjes.’