Skip to main content

‘Ik vind het belangrijk dat er in de psychiatrie, de verslavingszorg en de reguliere zorg meer mensen komen die uit eigen ervaring weten hoe ze met drugsproblematiek om moeten gaan of in ieder geval met een open blik naar drugsgebruikers kijken’

‘Ik volg een opleiding Verslavingszorg, omdat ik het gedrag van mensen altijd al interessant vond. Door mijn eigen ervaringen met drugs ben ik dat alleen maar interessanter gaan vinden. Waarom raken sommige mensen wel verslaafd en ik niet? Waarom hebben sommigen wel de drang om ieder weekend te gebruiken en ik niet? Echt antwoord op die vraag heb ik nog niet, maar ik denk wel dat veel mensen proberen te ontsnappen aan de realiteit. Zo voelt het voor mij niet als ik drugs gebruik.

Wanneer iemand precies verslaafd is… Ik denk dat je daar wel van kunt spreken bij een zekere afhankelijkheid. In mijn vriendengroep en op de feesten die ik in het weekend bezoek ben ik nooit mensen tegengekomen die ik verslaafd zou noemen. Maar ik weet van de meesten natuurlijk niet of zij doordeweeks gebruiken. En ik denk dat sommige mensen dat ook niet durven te vertellen, omdat ze zich ervoor schamen. Terwijl ik het juist zo belangrijk vind om er over te praten. Zo kun je elkaar erop aanspreken als het mis gaat en voorkom je problemen voordat ze te groot worden.

Ik vind het belangrijk dat er in de psychiatrie, de verslavingszorg en de reguliere zorg meer mensen komen die uit eigen ervaring weten hoe ze met drugsproblematiek om moeten gaan of in ieder geval met een open blik naar drugsgebruikers kijken. Een vriend van mij werkt op de spoedeisende hulp. Dankzij zijn ervaringen met drugs weet hij heel goed hoe hij patiënten met een drugspsychose moet helpen. Terwijl sommige van zijn collega’s echt neerkijken op drugsgebruikers. Daar hebben die mensen helemaal niks aan.

Het zou de verslavingszorg helpen als er openlijker over drugsgebruik gepraat kon worden, zonder dat er meteen zo oordelend over werd gedaan.’