Skip to main content

‘Bij avondjes uit durfde ik minder te praten en in het moment te leven dan anderen. Met een beetje speed gingen die blokkades weg. Er ging een wereld voor me open’

‘Mijn ouders en andere mensen van hun leeftijd hebben waanideeën over drugs en het soort mensen dat drugs gebruikt. Ze zien drugs als alléén negatief, ongezond en verkeerd; als een vorm van escapisme waar mensen uit wanhoop aan beginnen. Dat beeld past niet bij wat ik om mij heen zie. Drugs zijn ook niet alléén maar goed. Het ligt ergens in het midden.

Heel veel verschillende mensen in mijn omgeving gebruiken regelmatig drugs. Mensen met totaal andere persoonlijkheden, achtergronden, beroepskeuzes en toekomstdoelen. Drugs dienen denk ik wel als een natuurlijke vorm van escapisme die niet geheel schadeloos is, maar de duistere ondertoon die ermee geassocieerd wordt herken ik niet. Die heb ik nooit gevoeld wanneer ik drugs deed met vrienden. Ik heb er juist veel mooie en fijne herinneringen aan overgehouden.

Door speed ben ik bijvoorbeeld zelfverzekerder geworden. Ik kon vroeger moeilijk functioneren in groepen, omdat ik best introvert ben. Bij avondjes uit durfde ik minder te praten en in het moment te leven dan anderen. Met een beetje speed gingen die blokkades weg. Er ging een wereld voor me open. Ik kon opeens hele nachten doorhalen en werd zelfverzekerder. Ook als ik nu nuchter naar een feestje ga, durf ik meer en houd ik het langer vol. Die zelfverzekerdheid heb ik nu gewoon.

Maar het is dubbel. Ik associeer bepaalde sociale situaties nu met speed en vind het moeilijk om evenveel euforie te halen uit andere dingen. Ik kan dus wel zonder speed, maar neem het liever toch. Dat gevaar ligt natuurlijk op de loer. Daar moet je je voor behoeden.

Iedereen heeft dat denk ik met een andere drugs. Met XTC heb ik die relatie bijvoorbeeld niet. XTC is voor mij meer een bonus; ik kan het ook makkelijk weigeren op feestjes. Maar ook xtc heeft een deur in mij geopend waar ik geen spijt van heb. XTC bracht me nog dichter bij andere mensen. Tijdens die high krijg je namelijk de behoefte om de waarheid te delen en je waardering voor elkaar uit te spreken op een manier die wel écht is. Ik heb daardoor gesprekken gehad waarin ik emoties durfde te uiten die ik anders niet had durven uiten, omdat die emoties in onze cultuur al gauw als klef of ongemakkelijk worden ervaren. 

Het hedonistische aspect van drugsgebruik, het gevoel dat we de hele avond met elkaar doorbrengen en het over álles hebben waar we het over willen hebben: dat zorgt voor bijzondere momenten en bonding. Het feit dat we aan de drugs zitten maakt dat allemaal niet nep. Het haalt het gewoon naar boven.’