Skip to main content

‘Tegen politici en andere mensen die drugs niet kennen maar wel voor repressie zijn zou ik willen zeggen: probeer het een keer, ervaar het voor jezelf’

‘Ik groeide op in Friesland, in een bubbel. Ik vond er weinig mensen waarmee ik een verbinding voelde. Toen ik voor mijn studie naar Utrecht verhuisde vond ik die verbinding op technofeestjes. Daar werd ik ook ingewijd in het af en toe gebruiken van drugs. Op afterparties heb ik de meest bijzondere momenten beleefd. Daar heb ik diepere verbindingen gemaakt met mensen. Zonder het gebruik van drugs waren die mensen nooit op die manier in mijn leven gekomen.

Ik hou niet van het taboe dat er om drugs heen hangt. Ik heb veel vrienden die al bang worden als ik alleen al het woord drugs in de mond neem. Terwijl ze zichzelf wel ieder weekend helemaal kapot drinken. Dat vinden ze de normaalste zaak van de wereld. Maar als ik vertel dat ik zo nu en dan drugs gebruik word ik meteen uitgemaakt voor een verslaafde. Ik heb drugs gebruikt en zie de positieve kanten ervan. Het onbegrip vind ik verwarrend en storend.

Als ik het Nederlandse beleid vergelijk met andere landen vind ik het best goed geregeld. Wat ik wel vreemd vind is, gezien de hoeveelheid mensen hier die recreatief drugs gebruiken, dat je er als kind eigenlijk niks over te horen krijgt. Ik zou het goed vinden als kinderen van jongs af aan al leren wat de gevaren zijn, maar ook hoe je wel goed om kunt gaan met drugs. Ik vind dat dat beter onderwezen kan worden.

Tegen politici en andere mensen die drugs niet kennen maar wel voor repressie zijn zou ik willen zeggen: probeer het een keer, ervaar het voor jezelf. Ik denk dat je dan pas een duidelijk oordeel kan vellen over drugs en de mensen die ze gebruiken.’