Skip to main content

‘Ieder loopt zijn eigen pad en daarbij hoort een zoektocht naar identiteit. Ik denk dat voor meer dan de helft van de mensen een drugservaring daarbij hoort. Op die zeldzame momenten besef je voor het eerst dat je meer bent dan wat de realiteit je meegeeft’

‘Bij mij thuis kon ik open over drugs spreken. Mijn ouders begrepen dat het in mijn karakter lag om ermee te gaan experimenteren. Ze zagen ook dat ik op mijn veertiende al omging met jongens die ouder waren en drugs namen. Zelf heb ik tot mijn achttiende gewacht voor mijn eerste XTC ervaring. Dat was in de Tivoli in Utrecht, een fantastische avond. Ik kwam er ook mijn eerste grote liefde tegen.

Ik vind het belangrijk dat we drugs bespreekbaar houden. Ieder loopt zijn eigen pad en daarbij hoort een zoektocht naar identiteit. Ik denk dat voor meer dan de helft van de mensen een drugservaring daarbij hoort. Op die zeldzame momenten besef je voor het eerst dat je meer bent dan wat de realiteit je meegeeft. Ik vind dat een hele waardevolle ervaring, die je moet kunnen hebben in de volle wetenschap van wat je doet. 

Ik vind het heel kwalijk dat drugs zo in de illegaliteit worden gedrukt. Ik heb in Peru bij een ayahuasca sjamaan gelogeerd. Ik heb daar veel mensen bijzondere en helende ervaringen zien ondergaan; heel anders dan de negatieve verhalen die ik soms in Nederland hoor. Dat komt omdat hier alles achter gesloten deuren gebeurt. Daardoor is geen enkele vorm van regulering mogelijk.

De demonisering van drugsgebruikers helpt ook niet mee. Ik vind het kwalijk dat minister Grapperhaus in Op1 roept dat de gebruiker bloed aan zijn handen heeft. Ik wil niet ontkennen dat zij geen verantwoordelijkheid dragen, maar daarmee gaat hij voorbij aan het feit dat hij zelf een grotere verantwoordelijkheid draagt. Of je legaliseert het, of niet. Maar zorg er dan ook voor dat Nederland niet de nummer één haven is waar alles binnen komt.’