Skip to main content

‘Er lijkt iets zo ontzettend menselijks te zijn aan ons gebruik van middelen. Iets inherents aan ons dat het schijnbaar nodig heeft en voedzaam vindt zo nu en dan de geest te verruimen en een connectie te maken met de wereld om ons heen’

‘Elke dag achter de schermen bij High Humans leer ik weer iets nieuws: nieuwe verborgen gebreken in onze omgang met drugs en drugsgebruikers, nieuwe consequenties van het huidige beleid, nieuwe voorbeelden van mismanagement op nationaal en internationaal niveau, en nieuwe manieren waarop we onszelf klem aan het zetten zijn middels onze omgang met dit ‘probleem’. En elke dag vraag ik mij steeds weer af: waar zijn we met z’n allen in hemelsnaam mee bezig?

Archeologisch bronnen dateren het gebruik van geestverruimende middelen rond 10.000-13.000 voor Christus, hoogstwaarschijnlijk zelfs eerder. Rond diezelfde tijd vindt de landbouw evolutie plaats en de ontwikkeling van steden, samenlevingen en civilisatie. Niet dat er per se een correlatie zit tussen al deze dingen – dat durf ik niet te beweren – maar het zet je wel aan het denken: er lijkt iets zo ontzettend menselijks te zijn aan ons gebruik van middelen. Iets inherents aan ons dat het schijnbaar nodig heeft en voedzaam vindt zo nu en dan de geest te verruimen en een connectie te maken met de wereld om ons heen. Of om gewoon een avondje plezier te hebben en die wereld even te vergeten.

Het ontkennen van die noodzaak tot innerlijke ontplooiing en ontspanning vind ik een ontkenning van wat ons humaan maakt. We zijn nu eenmaal wezens die nieuwsgierig zijn: constant op zoek naar manieren om onszelf te herontdekken, om onszelf en onze gedachtes en leefwereld te vervormen. Altijd maar die randjes opzoeken. Experimenteren is wat ons uniek maakt. Dat artificieel onderdrukken voelt tegenstrijdig, inefficiënt en vooral onmenselijk. En natuurlijk zijn er gevaren en is begeleiding en educatie van belang, maar tegen onze eigen aard vechten – zoals nu het geval is – levert al helemaal niks op.’