Skip to main content
CONFESSIONS OF HIGH HUMANSPublieke confessie

Marvin (39)

By januari 16, 2021september 29th, 2021No Comments

‘…omdat ik altijd een vooropgezet negatief beeld over drugs had, kon ik nooit de positieve kanten ervan ontdekken’

‘Vroeger stond ik vaak bij de deur van een kroeg, dus ik kwam veel in aanraking met drugs. Zelf was ik altijd echt enorm tegen drugs, ik had zelfs nog nooit geblowd. Op een gegeven moment kreeg ik op werk last van carpaaltunnelsyndroom. Ik moest een jongen eruit zetten, maar kwam er toen achter dat ik ineens een tinteling voelde in mijn hand. Die tinteling hield niet op, tot een collega een keertje zei: “neem eens een trekje van mijn joint.” In eerste instantie was ik best terughoudend, maar toen ik twee trekjes had genomen, merkte ik dat de tinteling stopte. Ik zei die avond nog tegen mijn collega: “geef mij maar een paar jointjes mee, want dit ga ik zeker vaker doen!”.

Vanaf dat moment was mijn beeld over drugs een stuk minder negatief, en ik ben toen ook gaan experimenteren. Ik heb toen eigenlijk alleen maar hele relaxte en mooie ervaringen gehad. Als ik dan terugkijk op de manier waarop ik naar drugsgebruik keek, is dat echt een wereld van verschil. Ik was zo negatief, terwijl ik nooit de moeite had genomen om voorbij mijn eigen vooroordeel te kijken. 

Vanaf dat moment kwam ik er ook achter dat veel meer mensen van wie ik nooit had verwacht dat ze drugservaring hadden, ook drugs gebruikten, of dat hadden gedaan. Dat was echt een eye opener, en ik denk ook wel dat het gesprek over drugs een stuk positiever kan. Mijn eigen omkeer in mening is daar een goed voorbeeld van, lijkt me: omdat ik altijd een vooropgezet negatief beeld over drugs had, kon ik nooit de positieve kanten ervan ontdekken. Omdat het taboe om drugs heen zo groot is, kunnen volgens mij een hoop mensen dat niet. Laat mensen zelf erachter komen wat ze wel of niet willen doen, maar maak het bespreekbaar, en doorbreek het taboe!’