Skip to main content

‘Ik vind het gek dat er wetten worden gemaakt door mensen die geen ervaring hebben met drugs en het alleen maar zien als een probleem’

‘Mijn eerste pilletje was op Mysteryland. Stond ik daar, jaar of zestien, op die enorme berg met die snoeiharde muziek. Ik was meteen verliefd en dacht: dit wil ik vaker. Daarna ben ik er nooit meer mee opgehouden. Niet dat ik ooit een hele frequente gebruiker was: sommige perioden doe ik eens per maand drugs en dan gaat er weer een half jaar voorbij zonder dat ik iets neem.

Wat ik mooi vind aan drugs is dat je op een andere manier verbinding maakt met mensen. Zo kan iemand die je niet kent voelen als je beste vriend, al is het maar voor een dag. Maar ook met vrienden of geliefden kunnen drugs helend en fijn zijn. En dat blijft niet alleen bij de ervaring zelf; je neemt het mee in het dagelijks leven. XTC heeft mij bijvoorbeeld geleerd om vrijer en opener in het leven te staan. 

De wereld zou volgens mij een betere plek zijn als iedereen minimaal eens in zijn leven een pilletje slikt.

Ik vind het gek dat er wetten worden gemaakt door mensen die geen ervaring hebben met drugs en het alleen maar zien als een probleem. Ook heb ik bij politici vaak het gevoel dat ze vooral geen stemmen willen verliezen. Drugs zijn impopulair bij een groot deel van het volk, dat zich laat leiden door angst en onwetendheid. Het lijkt mij verstandiger om wetenschappers en deskundigen drugsbeleid te laten bepalen. Daarom is goede voorlichting en openheid wat mij betreft de enige weg. Er valt inderdaad wel eens een drugsdode, maar bij alcohol gaat het vaker mis. En natuurlijk heb je ook een kleine groep die verslaafd kan raken. Maar de meeste mensen die ik ken, gebruiken drugs en zijn daar nooit mee in de problemen gekomen.’