Skip to main content

‘Als ik hier open met hen over spreek, kunnen ze mij zo’n typische veroordelende blik geven. Ik snap hun kritiek niet zo, aangezien ze zelf wel gewoon drinken’

‘Ik heb het meeste van mijn jeugd op Bali gewoond. Voor veel mensen klinkt zo’n opvoeding als een grote droom, maar ze vergeten vaak dat ik gewoon naar school moest en dezelfde dagelijkse verplichtingen had als iedereen. Drugs bestonden niet in deze wereld. Ik ben hier pas later mee begonnen toen ik terug naar Den Haag verhuisde. Eerst begon ik met blowen, en later probeerde ik ook wel eens andere middelen. Op mijn afstudeerfeestje heb ik voor het eerst LSD gebruikt, dat was een te gekke ervaring. Het scheelde denk ik wel dat ik door het afstuderen al in een goede bui was, dat het hele moment zo bijzonder werd. Dit had natuurlijk anders kunnen uitpakken wanneer ik van tevoren al niet lekker in mijn vel had gezeten. 

Momenteel vind ik drugs vooral leuk om te doen op een festival, of een rave. Het past in die zin niet bij mijn dagelijkse leven. Ik denk dat wekelijks drugs doen in de club niet goed is voor je lichaam is. Of mijn kijk op drugs beïnvloed is door mijn opvoeding op Bali, durf ik niet goed te zeggen. Het beleid is daar dusdanig streng, dat het gebruiken ervan echt gevaarlijk kan zijn. Je steekt toch minder snel een joint op, als je weet dat het risico een lange gevangenisstraf is. 

Mijn ouders weten niet van mijn drugsgebruik af. Ergens vind ik dit jammer, maar ik wil ze niet teleurstellen en ik weet dat ze er zeer op tegen zijn. Het heeft toch een beetje te maken met respect, ook al is dat misschien misplaatst. Ook veel van mijn vrienden zijn tegen het feit dat ik wel eens een pilletje doe. Als ik hier open met hen over spreek, kunnen ze mij zo’n typische veroordelende blik geven. Ik snap hun kritiek niet zo, aangezien ze zelf wel gewoon drinken. Met een handvol vrienden kan ik gelukkig wel deze ervaring delen, die vrijheid werkt verademend.’