Skip to main content
CONFESSIONS OF HIGH HUMANSPublieke confessie

Merel Janssen (43)

By december 22, 2020oktober 4th, 2021No Comments

‘Het laatste wat je wilt is dat je kinderen zonder jouw medeweten met drugs experimenteren – en dat ze niet bij jou of de school durven aankloppen als er iets mis gaat’

‘Heel lang was ik niet nieuwsgierig naar drugs. Sinds een jaar of vijf heb ik iets van ‘ik moet toch eens weten wat het is’. Inmiddels heb ik dus wel wat middelen geprobeerd. Sommigen daarvan – zoals cocaïne of speed – doen helemaal niets voor me. Maar een aantal van de Nieuwe Psycho-Actieve Stoffen (NPS) bijvoorbeeld wel. Iets als 3-MMC vind ik een magisch product: het stelt je in staat dingen bij jezelf te onderzoeken die je normaal blokkeert.

We worden helemaal niet onderwezen in de voordelen van drugs. Je zal nooit eens vanuit de overheid horen wat LSD je ook allemaal kan brengen. Dat is iets waarnaar ik ontzettend verlang. En wat ik ook voor mijn kinderen zou willen – en voor de baby in mijn buik. Twee van onze kinderen zijn nog te klein voor een gesprek over dit onderwerp. Maar onze andere twee dochters zitten in de tweede en de derde van het gymnasium. Van hen hoor ik dat er flink wordt gebruikt in de klas. Ook zware middelen als ketamine. Het zou me verbazen als ook maar tien procent van die kinderen echt snapt wat ze gebruiken.

Ik vind het schokkend om te horen dat zoveel kinderen daarmee bezig zijn, terwijl er vanuit de overheid – dus ook vanuit de ouders en de school – een onderdrukkingsmechanisme plaatsvindt. Je gaat het daarmee nooit voorkomen, alleen maar onbespreekbaar maken.

Ik zou een open en gereguleerd beleid willen. Al het gedoe eraf. Ook zou ik het goed vinden als er door ouders en op scholen op een open manier over drugs werd gepraat. Het laatste wat je wilt is dat je kinderen zonder jouw medeweten met drugs experimenteren – en dat ze niet bij jou of de school durven aankloppen als er iets mis gaat.’