Skip to main content

‘Het delen van verschillende verhalen – de negatieve en de positieve – (…) zou meer inzicht kunnen geven in hoe drugs ons kunnen helpen’

‘Ik doe niet zo vaak drugs, soms gebeurt het spontaan. Ik sta er heel ontspannen in, er is geen grote behoefte of drang om te gebruiken. In mijn tienerjaren dronk ik vaak, maar niet buitensporig. Soms omdat ik het leuk vond, soms was het meer het groepsdrinken met vrienden. Ik heb af en toe wel wiet gerook, maar daar werd ik erg ongemakkelijk en paranoïde van. Dus daar ben ik mee gestopt. Ik beschouwde wiet als de eerste stap na alcohol en het was voor mij niet logisch om de ‘vervolgstap’ te nemen door harddrugs te proberen. Uiteindelijk heb ik een paar keer MDMA en speed gebruik in een feestelijke omgeving tijdens het dansen. De eerste keer was op oudejaarsavond toen ik 29 was. Het was een mooie avond en een geweldige ervaring, tot de kater kwam. Ik voelde me vreselijk en ellendig: niet echt een goede motivatie om het vaker te nemen. De laatste jaren ben ik nieuwsgierig geworden naar de menselijke ervaring en zelfontwikkeling. Het opende voor mij het idee van overgave en het loslaten van controle. Om te ontspannen en op te gaan in het moment. Nu voel ik dat ik klaar ben om met andere middelen te experimenteren, maar ik ben hier niet actief mee bezig. Als de  setting en omstandigheden goed zijn gebeurt het vanzelf.

Ik durft te wedden dat ongeveer 90 procent van alle gebruikers met drugs in contact komt door feesten en ik vind dat niet de beste manier. Ik kan me vaak boos maken over het feit dat we niet de juiste dingen leren op school; we leren niet over drugs, we leren niet over seks, we leren niet over emoties, we leren niet over natuur. Kom op! De kennis is aanwezig en vaak zijn deze dingen met elkaar verbonden, waarom zou je mensen hier dan niet al vroeg les over geven? Laten we beginnen om eerlijk te zijn. De ontmoediging rond drugs neigt snel naar zwart-wit denken, en ik zou graag willen dat mensen zien dat de realiteit niet zo eenduidig is. Vandaag iets leuk vinden betekent nog niet dat hetzelfde ding morgen ook leuk is. Het delen van verschillende verhalen – de negatieve en de positieve – zal dit illustreren en zou meer inzicht kunnen geven in hoe drugs ons kunnen helpen.’