Skip to main content

‘Het was voor mij juist vreemd om naar de kroeg te gaan’

Ik ben praktisch vanaf mijn geboorte opgegroeid in een omgeving waar drugs erg normaal was. Mijn moeder rookte al wiet sinds haar zeventiende, ze is nooit gestopt. Om die reden hadden wij dus ook altijd wiet in huis. Toen ik ongeveer tien jaar oud was, vond ik in de koelkast iets wat erg op een cakeje leek. Ik nam een grote hap. Mijn moeder betrapte me en legde uit dat dit niet zomaar een cake was, maar dat ik edibles (eetbare wiet) had gegeten. Ze vertelde wat er kon gebeuren en bleef kalm. Het kwaad was immers al geschied. Ik besloot te gaan wandelen met een van onze honden en bleef zeker zes uur weg. Ik voelde mij op dat moment compleet anders dan wat ik gewend was. Ik had nog nooit iets anders genomen, zelfs niet een slok alcohol. Ik kwam in een nieuwe dimensie van zijn terecht. Mijn moeder wist op dit moment natuurlijk high was, maar wist ook dat ik het beste de trip gewoon over mij heen kon laten komen. Paniek zou een negatieve invloed op de setting kunnen hebben, ze liet mij daarom doen waar ik op dat moment zelf de behoefte aan had. 

Tot het moment dat ik achttien werd, leefde ik qua maatschappelijke standaarden rondom drugs in een compleet andere wereld. Het was voor mij juist vreemd om naar een kroeg te gaan. De coffeeshop was voor mij dan wel weer heel normaal, mijn zus werkte er en mijn moeder was er om de dag te vinden. Ik kende zowat iedereen daar, van de vaste gasten tot de uitsmijters bij de deur. Toen ik voor het eerst een kroeg binnenliep, was ik dan ook superzenuwachtig. Ik had werkelijk geen idee hoe ik me daar moest gedragen. 

Ik begrijp heel goed dat mijn ervaring rondom drugs erg verschilt met die van de meeste mensen. Waar een ander het heel gewoon vindt om een fles wijn naar achter te tikken, neem ik liever een zegel LSD. In mijn optiek is het dan ook niet veel anders dan sterke alcohol of medicijnen. Het enige verschil is dat er anders naar wordt gekeken. Veel mensen zijn anti drugs vanwege de risico’s. Maar die zitten overal aan, denk ik dan. Opgroeien met drugs heeft mij een breder perspectief gegeven over wat wij wel of niet normaliseren als maatschappij. 

Als ik kijk naar het drugsbeleid in Nederland, dan denk ik dat we niet mogen klagen. We kunnen onze pillen laten testen en onze joints veilig bij de coffeeshop kopen. Drugs wordt in elke laag van de maatschappij gebruikt, dat is iets wat niet onderschat moet worden. Dit gaat van de grote advocaten op kantoor tot aan de zwervers op straat. Ik denk dat alleen de overheid hierover nog in de ontkennende fase zit. Daar kunnen zij zeker nog stappen in maken.