Skip to main content

‘…hoe meer de mooie en leuke kanten worden beschreven, hoe meer het wellicht uit de taboesfeer wordt getrokken’

‘Ik was altijd faliekant tegen drugs, totdat een leuke vriendin mij zes jaar geleden overhaalde om het eens te proberen. Ik begon bij haar thuis, met cocaïne en XTC. De cocaïne viel tegen, we voelden er niks van. Een halfje XTC leek ook tegen te vallen, maar een halfuur later sloeg het bij ons allebei tegelijk in. We pakten elkaars hand, in een gelukzalige roes zweefden wij in een spaceshuttle drie keer de wereld rond, zo leek het.

Sindsdien plan ik zo om de zes weken met een vriendin, soms met meer vrienden, avondjes met cocaïne, xtc en MDMA. Ik voel me soms het Ministerie van Genot: heb van alles in huis. Het zijn mijn beste avonden. Wij vieren onze vrijheid. Wel zorgen we ervoor dat we de volgende dag niks belangrijks hebben, want je moet er wel even van bijkomen. Pure quality time, het verdiept onze vriendschap. We kunnen ons verhaal kwijt, we praten beter met elkaar en nemen de tijd om van elkaar te genieten. Vooral door XTC ben ik veel meer van de mensen gaan houden van wie ik al hield.

Ik waardeer enorm dat dit in Nederland kan, dat nooit de politie voor de deur staat, terwijl het toch officieel verboden is. Wel heb ik er moeite mee dat het in het criminele circuit zit, waardoor laboratoriumafval niet legaal en verantwoord kan worden afgevoerd.Wat mij betreft zouden drugs zoals XTC wettelijk gelijkgesteld moeten worden aan drank en sigaretten, die minstens zo verslavend zijn. Maar voorlopig denk ik dat geen enkele politicus zich hiervoor sterk zal maken, uit vrees voor de publieke opinie. Dat vergt tijd, maar hoe meer de mooie en leuke kanten worden beschreven, hoe meer het wellicht uit de taboesfeer wordt getrokken.’