Skip to main content

‘Als ik kijk naar mijn omgeving, dan zijn toch vooral blowen en drinken geaccepteerd’

Mijn omgeving is vrij open over drugs. Ik denk dat het wisselt over welke drug je het hebt. Alcohol zie ik ook als een drug, maar dat is voor mensen geen probleem. Terwijl het eigenlijk best gevaarlijk is als je het niet goed gebruikt. Wiet en hasj zijn denk ik ook redelijk genormaliseerd, al is er wel stigma wat betreft waar en wanneer je het kunt gebruiken. Toen ik zestien was blowde ik regelmatig met mijn toenmalige vriendje. Daarna ben ik lange tijd gestopt. Nu doe ik het weer af en toe. Harddrugs daarentegen zijn niks voor mij. Maar ik ken wel mensen die pilletjes doen. Ik vind dat er weinig voorlichting over is. Als ik kijk naar mijn omgeving, dan zijn toch vooral blowen en drinken geaccepteerd. 

Binnen de politiek, afhankelijk van welke partij je onder de loep neemt, zie je dat drugs ook niet zijn genormaliseerd. Dat is jammer, want het is belangrijk om het erover te hebben. Wiet lijkt geaccepteerd en het is niet raar dat je het overal in de stad ruikt, maar het kan ook heel verslavend en eng zijn. Als je emotioneel niet helemaal stabiel bent, zijn drugs gewoon vrij gevaarlijk.

Dat heb ik zelf ondervonden door mijn depressie. Ik heb daardoor veel onderzoek gedaan naar wat goed is en wat helemaal niet. Eigenlijk zou je natuurlijk wel voorlichting moeten promoten, maar verplichten kun je het niet. Ik heb zelf in het onderwijs gewerkt en het is heel lastig. Er zijn natuurlijk ook verschillende stromingen van onderwijs, dus daar moet je ook heel goed naar kijken. Op lange termijn hoop ik dat het gesprek wordt opengebroken en dat praten over drugs meer wordt genormaliseerd.’